Gectigimiz pazar ve pazartesi hayatima farkli bi renk geldi. Chanel’in personel egitimlerinden sorumlu kisiyle tanistim.
sohbet ettik, ardi arkasi gelmeyen sorular sordum, ‘artik bu kadar da sorulmaz’ diyip bir kısım sorularimi yuttum. yemek yedik, egitim aldim, Turkiye’deki luks tuketimi hakkinda bildigim kadar bilgi verdim, İstanbul’u anlattim, gercekten zaman nasıl gecti anlamadim!!
Simdi burada her seyi ozetlemek zor. Ama aklimdan kalan birkacini yazmak istiyorum. Luks icin karsindakine hayal kurdurmak sart dedi. Satis coook sonra gelir oncelikle o kisi ile (saticiysan) hem kisisel olarak hem de markan araciligiyla cok guclu bir bag kurmalisin dedi. Bu bagin sabirla olusturmalisin, asla acele ettirmemelisin dedi.
Eger bir kisi artik bir markaya ‘doymuşsa’ bu markanin kurdurduğu masalin büyüsünü kaybetmesinden kaynaklanir, tamamen markanin sucudur. Gercek luks ‘doymak’, ‘bikmak’ gibi bir trend yaratamaz, sen zaten esasinda urunu almazsin urunun sende yarattigi hisse verirsin parani dedi.
Luks bir urunde fonksiyonalite %5- %10 kadar aranir gerisi sanattir. Sanatla luks arasindaki en onemli ve belkide tek fark, luks’un fonksiyonalitesinin olmasi gerekliligidir dedi. Yani miniminnacik bir hand-made canta yapip ustunu pirlantalar ile bezesen bile en azindan kredi karti ve ruj girecek kadar bi hacmi olmalidir gibi… :)
Senin icin luks ne demek diye sordum.
‘Freedom and Handcraft’ dedi…
